معرفی شهر رشت

نقطه آغازین پیدایش رشت را به احتمال زیاد به قبل از ورود اسلام به ایران و به دوره ساسانیان نسبت می‌دهند. بنا بر روایات موجود، این ناحیه در گذشته­های دور، زیر آب دریای‌ کاسپین قرار گرفته بود؛ اما به تدریج و بر اثر تغییرات محیطی، اراضی گیلان و ناحیه‌ای كه امروزه به نام رشت معروف است از آب خارج شدند. رشت، ابتدا آبادی بزرگی بود كه در میان دو رودخانه گوهررود و سیاهرود قرار داشت و به دلیل موقعیت مرکزی خود، به تدریج به محلی برای توقف کاروان­های عبوری و مرکز داد و ستد کالاهای تجاری و محصولات کشاورزی منطقه تبدیل شد. رشت از سال ۱۰۰۴ هجری قمری به فرمان شاه عباس صفوی به عنوان مركز استان گیلان و مركز معاملات نوغان و ابریشم كه در آن زمان محصول اول گیلان بود، انتخاب شد. این امر موجب شد مالكان بزرگ و بازرگانان ایرانی، روسی، یونانی و ارمنی كه تاجر نوغان ابریشم بودند در این شهر حضور فعال یابند. بازار مرکزی و واحدهاي مسكوني پراكنده در فضاي جنگلي و باغهاي مركبات كه به دور مساجد يا بناهای عمومی شهر شكل گرفته بودند به تدريج هسته مركزي شهر را تشكيل داده و با گسترش بازار در دوره صفویه، شهر به دوره شکوفایی و پیشرفت خود رسید.

Image result for ‫شهر رشت‬‎

در مورد وجه تسميه رشت، نظريه هاي گوناگونی وجود دارد. رایج ترین ایده­ها درباره معنای لغوی کلمه رشت، شهر “در گودی افتاده” و یا در زبان گلیکی به معنای شهر “باران­های ریز و مداوم” است که به ویژگی جغرافیایی و اقلیمی شهر اشاره دارد. شهر رشت كه امروزه به شهر باران­های نقره­ای معروف است، مركز اداری و تجاری استان گیلان و با وسعتی معادل ۱۰۰۰۰ هکتار، به عنوان بزرگترين شهر شمالي کشور ایران شناخته شده است. بازار سنتی، بافت ارگانیک محله­های قدیمی، میدان مرکزی شهر با بناهای عمومی و تاریخی همچون ساختمان شهرداری، کتابخانه ملی، خانه فرهنگ و هتل ایران و هم­پیوستگی این مجموعه با سبزه میدان در غالب یک پیاده راه، بخش مهمی از هویت کالبدی شهر را پوشش می­دهد.

منبع: سایت شهرهای گیلان

آشنایی با استان گیلان

استان گیلان با مساحت ۱۴۷۱۱ کیلومتر مربع در میان کوههای البرز و تالش در شمال ایران جای گرفته است . این استان به واحد جغرافیایی جنوب دریای خزر تعلق دارد و با استان های اردبیل در غرب، مازندران در شرق ، زنجان در جنوب و کشور استقلال یافته آذربایجان و دریای خزر در شمال هم مرز و همسایه است. رود سفید تمشک که بین چابکسر و رامسر جاری است، آن را از استان مازندران جدا می کندبر اساس تقسیمات کشور سال ۱۳۹۰ ، این استان به مرکزیت رشت، ۱۶ شهرستان، ۵۲ شهر، ۴۳ بخش، ۱۰۹ دهستان و ۲۸۸۸ آبادی دارد . شهرستان های استان عبارتند از : آستارا ،آستانه اشرفیه، املش ، بندر انزلی، سیاهکل ، ماسال ، رضوانشهر ، لاهیجان، رودبار ،رودسر ،شفت ،صومعه سرا ،طوالش ،فومن ،لاهیجان و لنگرود .مختصات جغرافیایی آن بین ۴۵ درجه و ۵۳ دقیقه تا ۵۰ درجه و ۳۴ دقیقه طول شرقی تا ۳۶ درجه و ۳۶ دقیقه تا ۳۸ درجه و ۲۷ دقیقه عرض شمالی قرار دارد. این استان، از شمال به دریای خزر و کشور جمهوری آذربایجان، از غرب به استان اردبیل، از جنوب به استان زنجان و قزوین و از شرق به استان مازندران محدود می شود.

گیلان‌ بی‌هیچ‌ گزافه‌ و گمان‌، یکی‌ از کهن‌سال‌ترین‌ زیستگاه‌ها و خاستگاه‌های‌ فرزندان‌ ایران‌ زمین‌ است‌. این‌ سرزمین‌ سحرانگیز و خرم‌ چون‌ رشک‌ بهشت‌؛ فراخنای‌ تاریخ‌ ایران‌ و فرازگاه‌ تاریخ‌ تشیع‌ ایران‌ است‌. گیلان‌ از دیرین‌ روزگاران‌، پناهگاه‌ گریزندگان‌ از ستم‌ خلفا بوده‌ و چه‌ بسیار از دین‌داران‌ و پناه‌آورانی‌ که‌ در این‌ دیار بالیدند و با یاری‌ مردمان‌ آن‌، حکام‌ جور و ستم‌ را از تخت‌ فروکشیدند. این‌ دیار همان‌ دیاری‌ است‌ که‌ علویان‌ را از تیغ‌ ستم‌ خلفای اموی‌ و عباسی‌ پاس‌ داشت‌؛ همان‌ دیاری‌ است‌ که‌ بیگانگان‌ از یونانی‌، عرب‌ و ترک‌ هرگز نتوانستند بر آن‌ دست‌ یازند و از آن‌ باج‌ ستانند.

تاریخ گیلان با تکیه بر پاره ای اشاره ها و کاوش های باستان شناختی به دوره پیش از آخرین یخبندان ( بین ۵۰ تا ۱۵۰ هزار سال پیش ) می رسد . با مهاجرت آریایی ها و دیگر اقوام به این سرزمین ، از آمیزش مهاجران و ساکنان بومی منطقه ، قوم های جدیدی پدید آمـدند که در این میان دو قوم « گیل » و « دیلم » اکثریت داشتند . از همان آغاز ، فرمانروایان این قوم از آزادی کامل برخوردار بوده اند و هیچ گاه در برابر بیگانگان و یا در مقابل حکمان دیگر ، تسلیم نشده اند و حتی به اطاعت دولت ماد در نیا مـده انـد . در قـرن ششم پیـش از مـیلاد ، گیلانیان با کوروش هخامنشی متحد شدند و دولت ماد را سرنگون کردند . در زمان ساسانیان، گیلان استقلال خود را از دسـت داد و اردشیر بابکان به یاری ارتشی مرکب از ۳۰۰ هزار مرد جنگی و نزدیک به ۱۰ هزار سواره گیلان را تسخیر کرد

منبع: سایت شهرهای گیلان